X
تبلیغات
رایتل

peiman

به چشمانت بیاموز ؛که هرکس ارزش دیدن نداردبه دستانت بیاموز ،که هرگل ارزش چیدن نداردبه قلبت بیاموز که هر کس کنج آن جایی ندارد

hamtaraneh.com
 

               روی آن شیشه تبدار تو را "ها" کردم
           اسم زیبای تو را با نفسم جا کردم  

             حرف با برف زدم سوز زمستانی را
          با بخار نفسم وصل به گرما کردم
                  شیشه بد جور دلش ابری و بارانی شد
               شیشه را یک شبه تبدیل به دریا کردم
                     عرقی سرد به پیشانی آن شیشه نشست
    تا به امید ورود تو دهان وا کردم
               در هوای نفسم گم شده بودی ای عشق
                با سرانگشت ، تو را گشتم و پیدا کردم

 

hamtaraneh.com

 

                         با سرانگشت کشیدم به دلش عکس تو را
                عکس زیبای تو را سیر تماشا کردم
                و به عشق تو فرآیند تنفس را هم
                    جذب اکسیژن چشمان تو معنا کردم
                            باز با بازدمی اسم تو بر شیشه نشست
                  من دمم را به امید تو مسیحا کردم
                          پنجره دفترم امروز شد و شیشه غزل
                               و من امروز بر این شیشه تو را "ها" کردم
                            آن قدر آه کشیدم که تو این شعر شدی
                              جای هر واژه، نفس پشت نفس جا کردم

 

 

 

                                اینک ای شعر مه آلوده خداحافظ تو
                                  ختم این شعر نفسگیر در اینجا کردم

 


                چه قدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت گرفته  
               به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داده زل بزنی  
                 و به جای اینکه لبریز کینه نفرت بشی
                  ـ حس کنی هنوزم دوسش داری
                    چه قدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیوار تکیه بدی
                         که یـک بار زیر آوار غرورش همه وجودت له بشه
                       چه قدرسخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
                    اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بهش بگی
                    چه قدر سخته وقتی پیشته سرتو بندازی پایین و آروم اشک بریزی
              چون دلت براش تنگ شده، اما آروم اشکاتو پاکنی تا متوجه نشه...
                  چون حتما فکر می کنه دیوونه ای!
              چه قدر سخته وقتی پشتـت بهشه
                    دونه های اشک صورتت رو خیس کنه
                       اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز دوسش داری  
                   چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگران ببینی  
             و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت زیر لب آروم بگی:
                  گل من! باغچه نو مبارک....


نوشته شده در دوشنبه 29 فروردین‌ماه سال 1390ساعت 11:39 ق.ظ توسط پیمان| 3 نظر|

Design By : Mihantheme

کد موزیک می خوای؟